?!PULSUZ MEKTUPLAR!?

[EsmE68]

 

. . .

                 Sahibine ulaşılamayan duygulara merhem olan sözcük dizilimlerim.Bırakıp akıtsam lağam kuyusuna bilirim asil diye ayakta alkışlanırsınız.Gelin görün ki ben kadar anlamsızsınız yanımda.Küllerimle uçuracağım sizi bir martının kanadına takıp.

                                              . . .

[EsmE68]

uzun zaman önce yazılmış ve hala adresine gidemeyen dir bu satırlar ve hiç duyulmayan duyulması mümkün olmayan içseslenişlerim.




SANA GÜZEL SEVDA DEMEK...

                                       
              Kurulmamış cümleleri davet etti içimdeki ses!Herşey kendiliğinden dökülü verecek bu kağıda. Birinci elden baskı.Sesimi duyuyor musun?

              Belki bunlar sana son sözlerim daha sırada söylenmeyi bekleyen sözlerin üzerine bunları yazmak saçma olsada, anlamsızlıkların içine boğsanda beni, yaptığım sadece bir iç rahatlatma, ihtiyacım olanda bu belkide.

              Yeniden doğmak gibi bir nefestin içime çekilen. Hayatımı ikiyue bölmüştüm M.Ö., M.S. ama sen sadece milat da kalıyordun.Ne öndesin ne  sonda olman gereken yerde.Yeni bir başlangıçtı adın, yeni bir umut. Zerzenişlerimin son noktası.Yaşamakla yaşamamak arasında kaldığım düşüm.Tozpembe bir düşe uyanışım.Oysa benim renkler grafiğinde hiç pembe yoktu.Herşey siyah-beyaz içerisinde gidip gelirken tozpembe bir düşü serpiştirdin hayatımın üzerine...Camekan karşısındaki yürek vuruşuydu tümcelerin...Sana okuldan kalma peşmerge halimin ifadesini yollamıştım, bakıp gözleirmdeki ışıltıyı göresin diye.Anlamlarını unuttuğum ifadelerimin adı olmuştun.Heyecanlanmak!yıllardır varolmayan bir duyguydu,Seninle gelen seninle anlam bulan. İkinci kez kapılıp gitmek bu duyguya korksamda sonunda acıyı alıp koysam koynuma yaşamalıydım seni bütün hücrelerimde. Bütün soru işaretlerini kilitlemiştim.Yaşayan bir sen bir ben vardık sonunda biz olamasakda.Kandırmadım kendimi...Aının dibime düşeceğini bile bile yaşamaktı asolan.


"Anımsıyorum, belleğimin duvarlarını göçürmek pahasına"!!!


             Ekmek-şarap tadındaki yemekten arta kalan geceye bırakılmış zehrin beyazlığıma akıtılan damlalarıydı.Arındırılmış korkularıma adres bulmaya doğrulmuş bedenimin kıvrımları gitmeye çeyrek kala uzanan bir el...İşte o an başlamıştı yitikliklerim...yapışkan bir sıvıyla tutulan eller herşeyin habercisiydi.bilemedim düşlerim ne kadar uzak...

              Kanayan kadınlığın içindeki korkular odadaki çığlıklarla bütünleşiyordu.Her yanı sarmış ürkekliğin bir iç boşluğuyla taa derinlerde yankılanan...birleştirilmiş euhların sahtekar yanları hep karalanmış gününü bekliyor su yüzüne çıkmanın.Kanmışlığımın ve kandırılmışlığımın bana verdiği acıyla yeni bir ben yaratıyordum.Sen bilmeden!!!Ulaşamadığın  tek bir hücremle yeniden bir milad çıkıyordu karşına.Bitirilmiş yaşanmışlıkların üzerine yenilerini ekliyorduk.Bir sen, bir ben...giden bir sen oluyordun bir ben.
   
              Tamamlanmamış sevişmelerin ritimlerini oluşturuyorduk.Hep bir yanı eksik içseslenişlerimizin...kopmuş iki ruhun farklı ben lerini oynuyorduk aynı oyunu farklı ben lerle!!!Sıfatlarımızın kimliklerini oluşturmadan çarmaha gerilişimin son demleriydi...pretostolu sözler(im)z_in yüreklerden kaldırkaldırışımıza kaldırılmış kadehlerdeki dudak izi kadar gerçek; içimize zıhlanandı görünmeyen kısmı."sen varsan ben de varım"ların imzalarıydı yüzünün bilmem kaçıncı kısmı...Bildiklerim bilmediklerimin önsözü oluyordu.Çocuk şaşkınlığımla büzülüyorum karşında.Susuyordum..susuyordum..hiç konuşmuyordum.Susmalarım gidişlerin oluyordu.Gidiyordun...Bir parçaydı tamamlanamayan puzzle mızda.Her insan yarımdır diğerini bulana kadar demelerim otutturamadığımız parça ne sendeydi ne de bende yanlış ruhlarda aradık hatalarla süslediğimiz zamanımızı...

                 Geç kalınmış replikti...üzgünüm içimdekine ve yarımıma...

                                     . . .

[zeze]

Hani yazılacaksın da;
                        gitmeyen benden uzağa gidemeyeceğin için ,kendime cümleler…
       Kurdum tüm cümlelerimi noktası eksik virgülü yarım…
Kime ne yazayım içinde yaşadığım fanusu tanımayazken ayrı kalmışlığın içi benimi ürpetirken son nokta olmaktan başka hiçbir şey yapamadım…
                  uzaklığım beynimin yetersizliği sanıldı! gülüyorum kahkahalarım gözyaşına teslim oluncaya kadar. Yakınlığım samimiyetim sanıldı ruhuma dokunuluncaya kadar…
               dünya nesiller boyu benimi bekledi?ben geldim dünya tam mı oldu ey cilveli ,piç dünya …benim için mi varsın…
                  bu kadar mı yetersiz   kıvrımlarım …
anlaşılmak istenmiyorum yanlış anlama beni ,biraz sevgi; biraz koşulsuz sevgi _

    içten içe söylenen sitemlerin  benden uzağa gidemez. İnsan ulaştığı bir çığlık değimli?
Söyle neye seslendiğimi bilmeden yazdığım bu kadar yakınken bana  niye bu kadar uzaksın
                     Hadi yakınlaştım diyelim yakınlaşmak istediğim mi olucaksın
   Şimdi bir odaya kapanıp hangi kelimenin ardından ne gelecek diye düşünmeden yazmak istiyorum…
                                       Nokta,sert bir nokta

[tsira]

bir hikayem var;yarım kalmış ama sonunu hiç getiremediğim
yada
getirmek
istemediğim..
gelgitler içinde buluyorum kendimi  tıpkı;sevdiğim bir kitabın tam ortasındayken geri kalan sayfaları birinin elimden alarak yaktığı gibi...
ağlamak
ve
artık
ağlatmak
istiyorum”……
Sebep  var, neden çok;ama cevap kimsede yok…gözümün önünden akıp giden her şey acıklı tıpkı yakalara takılan siyah beyaz resimler gibi;sana dair.hep yüzüne gülüp; arkandan ağladığımı hatırlıyorummm şimdi……
şu an her duyduğumda ağladığım o şarkıyı dinliyorum.çok ama çok uzun zaman önce hiç durmadan ağladığım gecenin sabahında yazdığım o şiiri...ve yine ağlıyorum sebepsiz
...
göz yaşlarım titreyerek avuçlarıma yıkılıyor
....
artık onlarda bıkmış durup durup düşmelerden kaybetmelerden....
gözyaşı ağlarmı hiç...?merak ediyorum ağlarmı?
benim gözyaşlarım neden titriyor..bu acılar azmı geldiki onlara acıyla titriyor...
bir şiir geliyor aklıma gecenin bu saatinde arka fonda gelevera deresi çalarken....

 
 

yokluğun :
elinin,kokunun,soluğunun,
değdiği herşeyi:
dünyanın en değerli hazinesi gibi saklayan
bu yarı deli bu hayattan kopuk ruhum.
Kapat gözlerini ve bana bak sevdiğim:
ben diye gördüğün ne varsa...
İşte o:senin kapanmayacak olan yokluğundur...

 
 
 
 

durup değiştirmeye başlasam herşeyi...
değişirmi ki?
yoksa olduğu gibi durup bana daha fazlamı acı yaşatır....
anlamalardayım...
kalemin tükenip sözün tükenip bir şeyin kalmadığı anlardayım....terkedilişleri yaşıyorum yine tek başıma
daha ben kendime bir beden büyük geliyorken neyi değiştirebilirdimki?
belki kaldığım yerden hayata ve yazıya devam ederim.....
 

 
                                      dina(tsira)  ///Ekim 2006///
 
 c_AN sıkıntısının hat safada olduğu
                                                                                                            ve
                                                                                                                                   gök yüzünden uzak AN_ların
                                                                                      bir zam_AN diliminde
 
 
 
 
DOSTLUKLA!!!!

[OKTAYSUPHİ]

saat dört
bildiğin dört , gecenin dördü
çok sigara içtim gene ardarda paslı bir kara tren gibi
içimde kambur cümlelerim var belkide dudaklarımın ucunda dökülemeyen çağlanlar gibi
sokak boyuı sensizlik
erik ağaçlarının tomurcukları...

saat dört
bildiğin dört , sabahın dördü
ciğerlerimde nikotin lekeleri ; yüzüm giyotine abone
ardarda cümleler kuracaktım hani büyük harflerle
hani her bahar erguvanlar açardı
bu bahar neredeler...

saat
geç oldu palyaço
hadi hazırlan artık : koskocaman bir hayat var önünde
ıslık çalabilirsin ama
keman çalamazsın
[ünlem işareti]

[EsmE68]

. . .

Gece kendi derinliğinde ilerliyor.Uyku tutmadı yine ya da hiç uyumadım.Gecenin seyrine nöbet tutar  bir haldeyim.Bu gecede masa üstünde ekmek kırıntılarım.Dağıtılmış üç beş  aşk sözcüklerim.Toparlanmalıyım haklısın.Eksiğim.

Günlerden cumartesi,en sevdiğim gündür. farklı bir esrarengizliği vardır bugünün gecelerimde ve anılarımda.bir cumartesi gecesi hücrelerime işlenmişti. içime çekerken  boşluklarımı çoğaltıyordun eksiltmek için gelmişken.Aa pardon yine aynı hatayı yaptım değil mi? Farkında değildim yine kusura bakma artık sorgulamıyorum bunları zamana bırakmalıyım, bütün inançlarımı altüst ederek.gitme vakti gelmiş birinin arkadan umutla beklediği "gitme" isteği  ve hiç gelmiyecek oluşu içinde yıkımlarına rağmen yeşeresi gururuyla kafasını kaldırıp "hoşçakal" la tamamlanan saniyelik bir görüntü ve tüm hayatı kapsayan anı.Kaç kez yaşadım bu sahneleri esenler otogarının 3.periyonunda bilmiyorum.biliyor musun artık etim acımaya başladı.Hayattayım sanırım hala yazıyorum. ne çok şeyler varmış yazdığım.kağıtlardakinin ne önemi var içimde biriken sözcüklerimi çıkartsam kırılır kırılırım.koca bir yutkunluk şimdi yatak aldatması gibi.tenimi çiziyorum ucu küflü tırnak parçasıyla.kabul görmüyor  bu aralar söylediklerim.bende pek kabul etmiyorum içerisinde bulunduğum karayolu yolculuklarını.bana hava lazım diyorum.hava gazı!gaz sıkışması,otobüs sıkışması,kalp sıkışması.sıkıştırılmış bir hayat benimkisi sen neyden bahsediyorsun.

nedir bu anlamını bilmediğim savaşlar.ölüyorum,,,öldürüyorum,,,binlerce kez kendime çalıyorum her bir parçamı ve sen yine görmüyorsun acılarımı.tamamlanmayi bekleyen bir hayat tarihim var!hep kendime eksik başladığım ve hep kendimden çaldığım.

tutabilirsen ellerinle gökyüzünü özgürsün.Ellerim bedenimden ayrı kaç zamandır.Ellerin diyor, ellerin...ellerim kangren...Tüm sözcüklerim kırık...Sen yoksun ya şimdi hiç bir şeyi olmayan sokak çocuğu gibiyim.Sümüklü.Kaüıt mendil satıyorum aşk diye yüreğime.Sözcüklerim ağlıyor.Ölü bir beden ardı sıra.Kangren bir vücut bırakıldı geriye.Çarşafımı kirli kanımla temizliyorum hergece.Bedenimden zehirler sızıyor.Örümcekler kaplıyor ruhumu.Yatak yağmalanmış...

Eksiğim...Kemik erimesi sözcüklerim.Kaç zamandır savaşmaklıyım.Gel-gitleriyel meşhur bir ruh sahibine kiralık.Ömrü yetim piçliğinde.Sen yoksun...

Seninle birlikte tüm şehir karanlık kaplıyor.ışılarını çalıyorum her gece bu şehrin.İçime alıyorum orgazm tadında.Meni yerine kan akıyorum.
Birtek gözlerim kalıyor geriye.beyazına batırıyorum tırnaklarımı acınmayan biryerim kalmasın istiyorum.Sen gelene dek...

Ö(z)lüyorum...haberin yok yavaş yavaş bu şehre bombalar yağıyor öeln hep benden oluyor.Kayıplarımı toplu mezarlara teslim ediyorum.Gelişine kadar ne kalır benden bilmiyorum.

Artıklarımı bırakıp gerimde sana koşmak istiyorum.Kolların.Kollarını aç bana.Kocaman...büsbüyük...sar ve sarmala yetimliğimi yok et.sana geliyorum yavaş yavaş. sana ölüyorum.kalanım nedir diye sorma.koca bir boşluğun içinde yer çekimi olur sevdan. bana "seni seviyorum" der misin? Demezsin biliyorum piç kurusu bende öylesine demiştim zaten.Hadi şimdi bütün regli kanımı içip yol al ve kendini çok katlı bir apartman çatısından aşağıya fırlat ve inerken sen ruhunu satın alacağım ve satacağım seni beş kuruşa.Mezarını kazacağım tırnaklarımla ve mezar taşının üstüne yazacağım;

           "O bir piç kurusu" dur diye. Ruhuna Fatiha...

                           "zanlın özgür"!!!

                                                             10/10/06     02:53

                                      . . .     

[papatya]

   ne kadar çok yaralamışım bu ruhu..bakıyorum her bir satırıma..gözlerim fal taşı gibi oluyor her bir sözcükle..
hayallerdeki ipin ucunu kaçırmışta ,teslim olmuşum o soğuk bedenine..

   nefret ediyorum senden ..sıksam içimdeki nefreti, tüm kanına karıştırsam ....gelen her bir günden tiksiniyorum.hepsinin ardından sende geliyorsun..
   defol git!!!!

   ölürüm ,kırılır tüm dallarım .sensiz çürürüm zannediyordum..nefes aldım  sonra.ciğerlerim yandı doyasıya aldığım temiz havadan..

    senin kadının olmak.ardı ardına değişimler geçirmek.bitmek tükenmek bilmeyen şizofreniler yaşamak.Ah seni becermek icin ne taklalar atan  adamın, senin namusunu korumak için seferber olup kurallar koymasina gülmek.!gülerken  bulanan midenin patlamaması içinde ,verdiğin o çaktırmadan mücadelen.
   
    nasılda hep bugunu yaşamışım seninle..dün bugun yarın kavramlarımın hepsi aynı olmuş ...

    gri yi zorla sevdirmek için verdiğin emeği düşünüyorum..pislik ...paçavralr bağlamışşın gözüme uyurken..ve hisslerimi ölesine köleleştirmişşin ki uyandığımda söküp atamamışım ...
     
     ruhumu senden aldım yorgun bedenimle ve fahişe oldum sözcüklerinde..içki masasında mezeyim ne duruyorsun hala...
   

[alper]

Kaybettiğim, Dünyam...

unuttum sözleri
yarım kaldı düğümlenen boğazımda
bitsin istedim!!!
bitmedi...
 
bir işkence oldu
yaktı kalbimi ve tüketti beni
sızısı akmadı dışa
içimde kaldı hep
haykıramadım seni avazım çıktığı kadar
saklı kaldı kalbimde
 
gün gelip tükendiğinde nefesim
ve kalmadığında söyleyecek sözüm
kalsın yığıldığı yerde bedenim
 
sahipsiz bir mezarım kalsın dünyada
adı olmayan cesedim
bilinmesin cismim
saklı kalsın içimde herşey!!!
üstüme atılan toprakla kapansın tüm defterler
 
...
 
alper büyükarslan...

[tsira]

Uzaklara atılan bir adımdın sen...
Başka nasıl tarif edebilirimki seni....
Koşmak için arkasına bile bakmadan
Yüreğimden atılan bir adımdın işte..
Başlangıçtın...
bir şeylerden kaçmanın başlangıcı
Hayatı ertelediğim bir zamandamıydı neydi?
 düştüm...
dizlerim üzerine
yara oldu..
kabuk bağlamadı
sonbahardı seni benden uzaklara alıp taşıyan mevsim....
hüzün mevsimiydi oysaki  sonbahar,bense bana bıraktığın acıları bir köşede çekiyordum...
kalbimi acıtarak hemde...
yerle bir acılar...kapanmayan acılar...
bana acı verirken telaşlıydın
bir anneye benziyordun bu telaşınla çoçuğuna bir şeyler verebilme telaşında olan bir anneye benziyordun....
sadece acı verebilmenin verdiği bir telaştı sendeki...
Hayatta herkesi yok sayma gücüne sahipken bir tek seni yok sayamadım
eksildim...
yarım kaldım...
caresizleştim...
senin karşında....
gözlerimdeki çelişkilerden bahsediyordun oysa beni tanımıyordun bile sen...
adiydim...
aşağılıktım....
yalancıydım....
acaba kim daha fazla yalan söndürdü gecenin ıslak sokaklarında,gecenin bir yarısı hemde..
hangimiz....?
senmi yoksa benmi?...
bu soruya varmı cevap verebilme cesaretin....
kollarımı açtığım kadar unutuğumsun açamadığım kadarsa özlediğimsin sen artık.....
acaba sen benim unutuğum kadarını özlermisin....yaparmısın bunu?
artık o ertelediğim hayat boşluğumdaki uçuruma açılan bir kapı oluyor.....
bir şeyler söylemek istedim sana oysa daha söyleyemeden boşluğa karıştı ve sonra çığlık olup yankılandı...
yankısı dahi çığlıktı....kalbi acıtıyordu cığlık....
çünkü dinlemiyorsun,duymuyorsun,konuşmuyorsun bile artık ...bense ağzından çıkacak her kelimeyi düşünüyordum sözlük anlamlarını bir an önce bulup yüreğime yerleştirmek için...
oysa sen...
KONUŞMUYORSUN!!!!
sadece yollar bırakıyorsun önüme izinin bile olmadığı yollar...
gece neden bu kadar karanlık anne....
üşüyorum anne,dizlerimde yara üstelik....
üşüyorum anne üstümü örtsene....
sabah erken uyanmalıyım.....
 
(Yazıma devam etmeliyim,anlatmalıyım ona içimdekileri)

 
 
 

dina(tsira) ekim 2006

 

sonbaharın 
           çizeli bir akşamı  
                                söyleyemediklerimin  
                                                          devam niteliğidir...

DOSTLUKLA!!!

[zeze]

                    Al sana siyah mürekkebin oyunlarının en güzel  gölgelerini sunuyorum …
 Varolan belgelerin birkaç fotokopisini de,
Hani kelimesi vardır! örneği (aslında isteği anlatır ya ) gösterildiği zannedilir .zannedilenler zan_edildiği  zannederler  …
                 Karışık cümle değil ki  seni seviyorum demek….
             İşte elde olan özellikleri tamamen tutunmaktır  olduğu gibi …bir eksik ,bir fazla  beklentiye sığınmadan;yalın bir su gibi...
                   Ben  postacı olamadım ,birkaç karışık cümle …
Bak gökkuşağından atılan renk var ya üstlerde gezen  giyildiği sanıp ta sıfat olan (sıfatlar hep kalkan sanıldı ya…)işte belki ama belki o benim …
                   Senin elinde bu renk  taşın sırrı gibi isteği gibi şekil ver …
             ( ben mektup da asla olamadım…)
                 pulsuz mektubun(mektupların,mektupları) varsa  birkaç sözü hala söyleyememişsindir demektir hala…
                    hani içinde söylenecek sözlerin olmaması gibi…

[zeze]

Yalnızlığımızın sıcak yüzü imge;
 Ve yalnızlığımızın geciçi sürüveni aşk…
 Bekliyorum kışın ortasında üstüne yaprak düşmeyen toprak gibi…
  Acılar diyorum; erik ağacına kayıyor gözlerim …
  Türküler var iyi ki kışın sonu bahardır diyen ,
 Cızırtılı teyitten gelen umut…
Suçum diyorum;
                  dünya kendimi sana emanet etmiyecektim!
Çözüm diyorum: at nalını al düş yollara ve unut söylediklerini
Yalnızlığına sığın orda tüm açmazların ve aşkın…