31 temmuz 2006 - Zaman Gazetesi Röportajı

[Doink]

Dinleyicilerimiz konserlerde hâlâ 'Acil Demokrasi' istiyor     

Türkçe rock'ın güçlü isimlerinden "Bulutsuzluk Özlemi", bu gece Harbiye Açıkhava Tiyatrosu'nda 20. yaşını kutlayacak. 20 yılda pek çok şey değişmiş elbette; ama grubun solisti Nejat Yavaşoğulları, "Konserlerde hâlâ 'Acil Demokrasi' isteniyor." diyor.

Anne-babasıyla Türk sanat müziği, dayısıyla tango dinleyen bir gencin, gitar merakıyla başlayan serüveninde yirmi yıl geride kaldı; Nejat Yavaşoğulları'nın gitarıyla yola çıkan "Bulutsuzluk Özlemi", yedi albüm, bir single, bir üçlü sete imza atmış ve yaz sonunda da yeni bir albüm çıkaracak 'delikanlı çağında' bir grup artık. Yirmi yılın özeti ise bu gece Harbiye Açıkhava Tiyatrosu'nda. Üstelik gecede gruba Zuhal Olcay, Mor ve Ötesi, Aylin Aslım, Şebnem Ferah, Duman ve Redd eşlik edecek.

Türkiye'nin son 'resmî' darbesinin hemen akabindeki o belirsiz ortamda kurulan, kentli bir Türkçeyi, evrensel rock kalıplarına oturtan "Bulutsuzluk Özlemi"nin yirmi yılını, kurucusu ve solisti Nejat Yavaşoğulları'ndan dinleyelim istedik.

Yirmi yıl "Bulutsuzluk Özlemi"nin kendi iç yapısı açısından nasıl geçti? İlk üyelerden ayrılanlar, sonra aranıza katılan gençler oldu. Bu süreçten bahseder misiniz?

Bulutsuzluk Özlemi aslında bana gelen bir konser teklifiyle kuruldu. Üniversitede mimarlık okuyor, bir yandan da müzikle uğraşıyordum. Bilsak Müzik Günleri'nden konser teklifi gelince tek gitarla iyi olmaz diye piyanist arkadaşım Sina'yı (Koloğlu) çağırdım. Bunu canlandıralım diye düşündük ve perküsyoncu arkadaşa, Murat Özbey'e söyledik; onun da yanında basçı Coşkun Şirinkan varmış, onu getirdi. Daha sonra Taksim Sanat Evi'nden teklif aldık. Orada epey tanındık ve kaset yapma fikri sokuldu kafamıza. O sırada Sina okulunu bitirmişti ve bursla 1 yıllığına Fransa'ya gidecekti. Gitmeden alelacele bir albüm doldurduk. İlk ekibin hikâyesi budur. İlerleyen zamanlarda müziğimizi yenileme peşindeyken iyi bir gitariste ihtiyaç olduğunu düşündük. Böylece Akın katıldı aramıza.

Müzikal anlamda nasıl geçti 20 yıl? Farklı bir grup olarak çıktınız ve sürekli yenilikler denediniz.

Başta müziğimiz tutar mı tutmaz mı bilmiyorduk. Yabancı gibi gelebilirdi; çünkü Anadolu motifli değildi. Üstelik Akın'dan sonra biraz daha elektronikleştik. "Türkçe rock olur mu?" dendi bize. "Bulutsuzluk Özlemi" ilk defa kentsel temalardan söz edip müziğini de evrensel normlarda yapan bir grup olarak ortaya çıktı. Bir de 12 Eylül'den sonra bir baskı ortamı vardı ve Türkiye'nin, önceki döneme imzasını atan rock müzisyenleri; Cem Karaca, Erkin Koray, Fikret Kızılok gibi, istedikleri çalışmaları yapamadılar. Biz de ikinci kasette zorlandık, Unkapanı asla sıcak bakmadı. Selda Bağcan kabul etti, fakat işe başlayacağımız gün iflas etti. Sonra Ada Yayıncılık Ankara'dan çıkageldi. "Uçtu Uçtu" Ada'dan çıktı böylece. Kimileri elektronik tarzını yadırgadı bu albümün. Ama bu da klasiktir; yani yeni bir şey yaparsan yadırganır, yapmazsan da 'ee bu eskisinin aynısı' denir. Ardından "Güneşimden Kaç" geldi. 1993'te İstanbul Müzik Festivali'nde çıkan ilk rock grubu olarak Açıkhava'da konser verdik. Bu, Sting'in, İnönü Stadyumu'nda vereceği konserde ön grup olmamızın da yolunu açtı. Sonra "Yaşamaya Mecbursun", ilk defa sahnede kaydolmuş akustik bir albüm, çıktı. "Yol", "Numara", "Bulutsuzluk Senfoni", "Felluce-Bağdat" single'ı, yaz sonunda yeni albüm çıkacak. Bu arada 20 yıl geçmiş. (gülüyor)

Söylemlerinizde değişimden söz edilebilir mi? Mesela "Devran Dönüyor"da istediğiniz gibi ozanlar kendi dilinde şarkı söylüyor artık. "Acil Demokrasi" taleplerinizde bulunan idam cezası kalktı. Hâlâ acil demokrasi istiyor musunuz, yoksa istekleriniz bir nebze karşılandı mı?

Sözlerimiz, kimliğimizi anlatır. Misyon yüklenmek gibi bir düşünceyi yanlış kabul ederim bir müzisyen olarak; ama içinden geleni yansıtır tabii ki sanatçı. Mesela ben idam cezasını ve bir insanın özgürlüğünün, 'geçiş dönemleri' adı altında kısıtlanmasını doğru bulmuyorum, bunu da şarkılarıma yansıtıyorum. Hâlâ konserlerde "Acil Demokrasi" şarkısını istiyorlar. Ben de diyorum ki; yahu idam cezası kalktı, 141-142 kalktı, olağanüstü hal kalktı, hâlâ mı istiyorsunuz? (gülüyor) Türkiye'de ve dünyada demokrasi adı altında Soros tipi darbeler oluyor, "Ortadoğu'ya demokrasi getireceğiz" diye Büyük Ortadoğu Planı, Büyük Ortadoğu savaşına dönüyor. Demokrasi maskesi arkasında global şirketlerin dünyayı idare etmesi gibi bir demokrasi anlayışları var. Aslında "Acil Demokrasi"nin sözlerinde ufak değişiklikler yapıp hâlâ söyleyebiliriz!

Bulutsuzluk Özlemi neden önemli?

Harun Tekin (Mor ve Ötesi): Darbe sonrası çıkıp "Acil Demokrasi" istediğini söyleyecek cesareti taşıdığı için önemli. "Tepedeki Çimenlik" çok özel bir şarkı. Ama "Güneşimden Kaç" ve "Şili'ye Özgürlük"ü söyleyeceğiz.

Aylin Aslım: Türkçe sözlerle rock müziği bu kadar yerinde ve başarılı kullandığı için önemli Bulutsuzluk Özlemi. Ben en çok "Yüzünde Yaşam İzleri Vardı" ve "Bağdat Cafe"yi seviyorum. Konserde de bunları söyleyeceğim.

Kaan Tangöze (Duman): Kendilerine özgü bir tavırla yirmi yıldır geniş kitlelere ulaştılar. Favorimiz "Uçtu Uçtu"yu konserde birlikte söyleyeceğiz.