Bulutsuzluk Özlemi Bilgi Paylaşım Forumu

KÜLTÜR-SANAT-EDEBİYAT-BİLİM-FELSEFE-ÇEVRE => Kültür Sanat Edebiyat => Konuyu başlatan: puratu üzerinde 19 Mayıs 2007 23:24:01



Konu Başlığı: QUARU...
Gönderen: puratu üzerinde 19 Mayıs 2007 23:24:01
QUARU...

bir deniz kabuğu alıp dayadınız mı kulağınıza? dinlediniz mi hiç içindeki rüzgarın sesini... koparttığı fırtınaları... QUARU!.. duyabiliyor musunuz şarkısını? nasıl geldiniz bu kumsala? bir anda bir ses... alıp sizi buraya getirdi değil mi?

şimdi onunlasınız. iyice sokuluyorsunuz ona. sustu, haykırışlar bitti... ne oldu? utandı mı sizden? ya da yeterli miydi bu kadar haykırış? niye haykırdı o kadar? o isyanın sebebi neydi? nasıl dövdü kıyıları... ne gümbürtüler yarattı kayalarda patlarken... neden yaptı tüm bunları...

yalnızdı deniz... bu kayalar, yosunlar yalandı aslında! geceleri düşen yakamozlar, ayın o eşsiz güzelliği... bu sahtelikleri anlatırdı şarkısı... QUARU... var olduğu sürece içinde hep aynı şarkıyı söyledi ve söylemeye devam edecek... aynı ezgi... aynı sözler... aynı fısıltılar... ve çağırdığı sizin gibi insanlar... kendi gibi yalnız...

sizi duydu deniz... sizi dinledi siz onu dinlerken, o deniz kabuğundan. içinizdeki isyanları duydu, kendini buldu sizde... onun için çağırdı sizi yanına...

oradasınız... denizin ortasına doğru ilerliyorsunuz. onun en derin yerine inmek istiyorsunuz... denizin kalbine... denizin gücünü hissetmek istiyorsunuz... ah o güce sahip olsaydınız... tüm şehri... tüm dünyayı sular altında bırakırdınız. bir an bile düşünmeden hem de... sizin ne kalbiniz ne de göz yaşlarınız sanıldığı kadar küçük değil! ama o güç sizde yok işte! yok ki sular altında kalsın bu dünya...

yine sustu... düşünüyor... isyanlarınıza bir anlam vermeye çalışıyor ve sessizce ağlıyor : QUARU!...

hala devam ediyor şarkısına. hala ağlamak artık! kayalar göz yaşlarından yosun tutmuş. madem böyle yalnızsın, böyle isyan ediyorsun, neden düşündüğün şeyi yapmıyorsun? bırak sular altında kalsın dünya...

inan senin yerinde olsak öyle yapardık. biz insanlar en ufak öfkemiz yerle bir ederken çevremizi... dağıtırken kendimizi... sen niye sessizce ağlarsın ki? umursayan var mı seni? kim dinledi şimdiye kadar seni... kim anladı şimdiye değin? kes artık küçük bir çocuk gibi mızmızlanmayı!

QUARU...

bıkmadın mı aynı şarkıyı söylemekten?
hadi yap artık düşündüğün şeyi...
bırak sular altında kalsın dünya.

korkuyorsun değil mi? yalnızlığın vermiş olduğu korkuya başka korkular eklenmiş. neden başkalarını düşünüyorsun ki? onlar, o kadar düşüncesizce davranırken sen niye onları incitmekten korkuyorsun? niye bir defa da olsa içinden geldiği gibi davranmıyorsun.

hadi bırak artık kendini, sular altında kalsın dünya...

QUARU: '' bir dalga gibi hareket etmek. daha çok denizle ilgili bir şeyi çağrıştırır. bazen serinliği ya da o yumuşak şırıltı sesini belirtir.''


saygıyla...